Źródło: Ogólny standard treningu dry-fire
Bianchi Plate Rack symuluje kultowy zestaw tarcz stalowych z zawodów Bianchi Cup – sześć 8-calowych talerzy w jednym rzędzie na dystansie dziesięciu jardów, rozstawionych w odległości dwudziestu cali od środka do środka celu. Wchodzisz na każdy talerz po kolei i budujesz czysty obraz przyrządów celowniczych na każdym z nich. Na potrzeby treningu dry-fire zaznaczasz pozycje talerzy na ścianie lub papierze i traktujesz każdy z nich jako odrębny cel.
Czas par dla chwytu oburącz (freestyle) wynosi 2,3 sekundy. Tylko dłonią silną (strong hand only) to 2,8 sekundy. Tylko dłonią słabą (weak hand only) to 3,5 sekundy. Są to wymagające, ale osiągalne punkty odniesienia – premiują one strzelców, którzy potrafią czysto prowadzić broń między celami bez niekontrolowanego ściągania spustu lub zatrzymywania przyrządów przed celem. Ćwiczenie to jest bezwzględne dla przeniesień: sześć czystych wejść na cel w czasie poniżej 2,3 sekundy oznacza, że każde przeniesienie musi zająć około 350 milisekund.
Najczęstszym błędem jest „przesuwanie” (sweeping) przyrządów po talerzach – pozwalanie, by broń płynęła nieprzerwanie wzdłuż całego rzędu podczas oddawania strzałów. Przy strzelaniu na ostre skutkuje to pudłami. W treningu dry-fire buduje to nawyk, za który słono zapłacisz na zawodach. Zmuś się do tego, by zobaczyć, jak obraz przyrządów osiada na każdym talerzu przed przejściem do kolejnego. Jeśli nie potrafisz tego zrobić w wyznaczonym czasie par, zwolnij do momentu, aż zaczniesz to kontrolować, a następnie odbuduj szybkość, zachowując prawidłową technikę.
Sześć symulowanych 8-calowych talerzy w jednym poziomym rzędzie na 10 jardach, rozstawionych co 20 cali od środka do środka. Użyj wydrukowanych talerzy, naklejonych kółek lub skalowanych tarcz papierowych. Pistolet potwierdzony jako rozładowany, w kaburze lub w pozycji low-ready. Timer.
Przy drugim sygnale par musisz zaliczyć poprawny obraz przyrządów na wszystkich sześciu talerzach po kolei. Pominięcie celu, płynne przesuwanie zamiast zatrzymań lub zaburzenie kolejności oznacza niezaliczone powtórzenie. Notuj osobno: oburącz (2,3 s), silna dłoń (2,8 s), słaba dłoń (3,5 s).
Bez płynnego przesuwania. Przyrządy muszą osunąć się i zatrzymać na każdym talerzu, nawet na ułamek sekundy. Przesuwanie broni wygląda szybko w dry-fire, ale na ostre skutkuje całkowitym brakiem trafień.
Opanuj do perfekcji wariant oburącz, zanim dodasz wersje jednorącz. Ścinaj czas par o 0,1 sekundy dopiero wtedy, gdy na każdym talerzu zbudujesz realny obraz przyrządów. Dodaj dobycie z kabury na start, gdy wersja statyczna będzie już powtarzalna.
Trzy duże kroki, dwie tarcze, dwie sekundy. Klasyczny benchmark strzelania w ruchu do otwartych celów – oraz ściana oddzielająca strzelców…
Sześć strzałów, przejście przez jednojardowy kwadrat, dwa kolejne strzały. Najmniejsze ćwiczenie ruchowe w standardach i doskonały test na wybuchowe mikro-zmiany…
Z niskiej gotowości oddaj 2 strzały stojąc, 2 z klęku, 2 leżąc na 50 jardów. 6 naboi w 10 sekund.